7/26/2009

Publicidade. A colonización cultural do Eu



Igual que no seo da economía produtiva cada momento histórico tivo a súa fonte de enerxía —vapor, carbón, petróleo— todo semella indicar que quen está a adoptar ese papel na chamada sociedade da información é quen mellor coñece do seu manexo: o sistema publicitario. A estratexia máis importante, e máis agresiva, das seguidas polos publicistas para crearen novas necesidades e para combateren toda inmunidade fronte a incidencia das grandes campañas pivota no deseño e venta de estilos de vida: narracións que establecen o valor simbólico das cousas e das persoas que as adquiren. E é que na produción de obxectos xa prima máis a lóxica social (o seu valor en canto que signos) que a lóxica individual ou biolóxica (a satisfacción de necesidades). Esta elaboración de mecanismos de distinción e status mediante un valor asociado artificialmente a certas marcas ou produtos chegou a tal punto que é razoable falarmos dunha auténtica colonización cultural do Eu. No recomendable libriño Da miseria humana no medio publicitario (Grupo Marcuse, 2004) cítase unha frase de Hannah Arendt, a teorizadora por excelencia do totalitarismo, que cómpre non perder de vista: «A transformación das clases en masas e a consecuente eliminación de calquera solidariedade de grupo eran a condición sine qua non de toda dominación total». O requisito indispensable para a transformación da humanidade nunha grande masa amorfa de consumidores é eliminar primeiro toda existencia de suxeitos cuxo desexo non responda aos intereses do mercado. Que os partidos políticos estean a aplicar cada vez con máis descaro técnicas propias do marketing é a proba irrefutable de estarmos a ingresar de cheo no tempo da democracia dirixida; o que Sheldon S. Wolin denomina «totalitarismo invertido». Contribuír a rachar esta cadea de producción de subxectividades alienadas —mediante o boicot, a deconstrucción, a reapropiación, etc.— debería converterse nunha das nosas tarefas primordiais. Nunha nosa forma inédita de Ludismo intelixente.

NOTA: Este texto acompañou unha foto-reportaxe de Eduardo Irago Fernández para o Novas da Galiza de xullo/ agosto

6 comentários:

Oscar de Lis disse...

Concordo, mas, o que fazermos quando o boicot, a deconstrução, a reapropiação, e "o etc" são também fagocitados polo sistema? Também não é algo que aconteça tão raramente.

O Fuco disse...

Volver a boicotear, deconstruir, reapropiar; boicotear, deconstruir, reapropiar; etc; etc; etc.

Oscar de Lis disse...

Caro Fuco, mais uma vez concordo. Mas acho que não me expliquei bem. Não falo na possibilidade de eles fagocitarem o boicote, a deconstrução e a reapropriação, mas na possibilidade de eles fagocitarem os próprios conceitos de boicote, deconstrução e reapropriação. Quando se fagocitam os conceitos da resistência, volvermos boicotar, etc. é abundarmos mais uma vez no sistema. Eis a teima do próprio sistema em fagocitar. Não é por desporto. Isto é que queria dizer no primeiro comentário. Desculpa.

Saúde.

O Fuco disse...

Eu creo que se pode fagocitar unha idea, poñamos por caso o boicot, pero non se pode fagocitar a praxe que nós asociamos a esa idea; máis que nada porque é contraria a determinados intereses. Para alguén facer propia a idea boicot, debe primeiro desposuir esta palabra do significado inicial, debe reenmarcala, volver narrala de maneira que a súa carga revolucionaria quede coutada. Cando se produce ese cambio de significado é cando eu digo que cómpre volver boicotear (co significado que nós lle dimos) a idea de boicot deturpada. É unha loita sen fin entre praxes por un significante. Saúde.

eda disse...

按摩棒電動按摩棒飛機杯自慰套自慰套情趣內衣
角色扮演按摩棒跳蛋情趣跳蛋

G點性感丁字褲吊帶襪丁字褲無線跳蛋

衣蝶
情趣按摩棒
潤滑液SM內衣性感內衣自慰器充氣娃娃AV情趣情趣用品

freefun0616 disse...

酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店經紀,
酒店打工經紀,
制服酒店工作,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
酒店經紀,

,